Incoterms 2020, kuralları iki ana gruba ayırır.
Aşağıdaki tablo, 11 kuralı detaylı olarak açıklamaktadır.
EXW (Ex Works): Satıcının en az sorumluluğa sahip olduğu kuraldır. Satıcı, malı kendi deposunda veya fabrikasında alıcının emrine sunar. Tüm yükleme, taşıma, sigorta ve gümrük işlemleri alıcıya aittir.
FCA (Free Carrier): Satıcı, malı belirlenen bir yerde (genellikle kendi deposunda veya bir terminalde) alıcının belirlediği taşıyıcıya teslim eder. İhracat gümrükleme satıcıya aittir.
CPT / CIP (Carriage Paid To / Carriage & Insurance Paid To): Satıcı, ana taşıma masrafını (navlunu) öder. Ancak risk, malın ilk taşıyıcıya teslim edildiği anda alıcıya geçer. CIP’de, satıcı ek olarak zorunlu minimum sigortayı da öder.
DAP / DPU / DDP (Varış Kuralları): Satıcının en yüksek sorumluluğa sahip olduğu gruptur.
DAP: Satıcı, malı belirlenen varış yerine kadar getirir ve boşaltmaya hazır şekilde alıcının emrine sunar. İthalat gümrükleme alıcıya aittir.
DPU: DAP’a ek olarak, satıcı boşaltma masrafını ve riskini de üstlenir.
DDP: Satıcının en çok sorumluluğa sahip olduğu kuraldır. Tüm taşıma, sigorta, ihracat ve ithalat gümrük masrafları (vergi ve harçlar dahil) satıcıya aittir. Alıcı sadece malı teslim alır.
FAS / FOB / CFR / CIF (Sadece Denizyolu Kuralları): Bu dört kural sadece deniz ve iç suyolu taşımacılığında kullanılır.
FAS: Risk, mal yükleme limanında geminin yanına konulduğu anda geçer.
FOB: Risk, mal yükleme limanında geminin güvertesine yüklendiği anda geçer.
CFR / CIF: Masraflar (navlun) satıcıya ait olsa da, risk tıpkı FOB’daki gibi mal geminin güvertesine yüklendiği anda alıcıya geçer. CIF’te satıcı ek olarak zorunlu minimum sigortayı da öder.
Standart çözümlerin ötesinde, her işletmenin lojistik ihtiyaçlarının benzersiz olduğunu biliyoruz. Yükünüzün niteliği, rotası veya aciliyeti ne olursa olsun; karmaşık sorularınıza basit, doğrudan ve size özel yanıtlar sunmak için buradayız.
Lojistik süreçler karmaşık olabilir, ancak yanınızda biz varız. Daha fazla bilgi almak, bir teklif istemek veya sadece sohbet etmek için çekinmeyin. Sizi dinlemeye hazırız.
Incoterms kuralları, bir alım-satım sözleşmesinde alıcı ve satıcının sorumluluklarını kesin olarak belirler. Bu kuralların doğru anlaşılması, beklenmedik maliyetlerden ve hukuki risklerden kaçınmanın anahtarıdır.
Incoterms kuralları, mal alım-satım sözleşmelerinin bir parçası olarak kullanılmalıdır. Bir sözleşmeye dahil edildiğinde, seçilen kural (örneğin FOB) hem teslimat noktasını hem de riskin ve maliyetin geçiş anını yasal olarak belirler. Sözleşmede mutlaka kuralın versiyonu (örn: FOB Incoterms 2020) ve teslimat yeri (örn: FOB Shanghai Limanı Incoterms 2020) belirtilmelidir.
Hayır. Incoterms kuralları, malın fiziksel teslimatını, risk transferini, masrafların paylaşımını ve taşıma ile sigorta yükümlülüklerini belirler. Ürünün mülkiyetinin (sahipliğinin) ne zaman alıcıya geçeceği, tamamen alıcı ve satıcı arasındaki satış sözleşmesi ve ilgili ülke yasaları ile belirlenir.
EXW, satıcının en az sorumluluğa sahip olduğu kuraldır (Malı kendi tesisinde hazır etme). Satıcılar için cazip görünse de, malın yüklenmesi, ihracat gümrüklemesi ve tüm taşıma riskleri alıcıya geçer. Özellikle ihracat gümrükleme işlemlerinin alıcı tarafından yapılmasının zor veya yasal riskli olduğu ülkelerde, onun yerine FCA (Taşıyıcıya Masrafsız) kuralını kullanmak daha güvenli ve yasalara daha uygundur.
FOB (Free On Board) kuralı sadece denizyolu taşımacılığında kullanılır ve risk, malın yükleme limanında geminin güvertesine yüklendiği anda geçer.
FCA (Free Carrier) kuralı ise her türlü taşıma modunda kullanılır ve risk, malın belirlenen bir yerde (terminal, depo vb.) alıcının belirlediği taşıyıcıya teslim edildiği anda geçer. FCA, günümüzde FOB'dan daha esnek ve yaygın bir kullanıma sahiptir.
Yalnızca iki kural zorunlu sigorta içerir:
CIF (Cost, Insurance and Freight): Denizyolu taşımacılığında kullanılır ve satıcı minimum sigorta yaptırmakla yükümlüdür.
CIP (Carriage and Insurance Paid To): Her türlü taşıma modunda kullanılır ve satıcı minimum sigorta yaptırmakla yükümlüdür.
Diğer tüm kurallarda sigorta yaptırma zorunluluğu yoktur, ancak risk transferi erken gerçekleşen kurallarda (FCA, CPT, CFR vb.) alıcının sigorta yaptırması şiddetle tavsiye edilir.
DDP, satıcının en çok sorumluluğa sahip olduğu kuraldır. Satıcı, malı varış yerine teslim etmenin yanı sıra, ithalat gümrük işlemlerini, tüm vergileri ve KDV'yi de ödemekle yükümlüdür. Bu, satıcının, ithalatçı ülkenin vergi ve gümrük mevzuatına tam olarak hakim olmasını gerektirir ve beklenmedik yüksek maliyet riskini satıcıya yükler.
